Bugün sabah 5 de kalkip ankara’ya gittim. Akşam döndügümde çok çok yorgun ve uykusuzdum. Üzerine bir de işle ilgili problemler cikinca moralim iyice bozuldu. Eve gelir gelmez kizimla bile ilgilenemeden hemen sorun çözmeye başladım.
Neyse, sonraları biraz Selinle oynadık, oda oda gezdik, yürüdük, banyosunu yaptirdik derken son enerjimde gitti.
Biraz oyalansın diye önüne rengarenk çamaşır mandalları da koydum. O arada annesi makina ile süt çıkarmaya çalışıyordu. Bir anlık ben yattığım yerde sızmışım. Selin’in öğürmesi ile kendime geldim. Önce mandal mı yuttu diye korktum. Aklım başımdan çıktı, ne yapacağımı bilmez vaziyette kaldım. Annesi ilk müdehaleyi yapti, hemen yüzüstü çevirip kusarak çıkmasını sağladı. Allahtan mandal değil kagıt parçası yutmuş bizim boncuk. Önünde duran masum bir resim çerçevesi vardı. Meğer o kadar masum değilmiş. Sen kalk, arkasında yapışkanlı kagıdı sök ve yemeye kalk. Boğulur gibi oldu, öğürdü, kustu kısacası içler acisi bir durumdu. Elimiz ayagımıza dolandı. Çok şükür daha kötü bir durum olmadı. Biz şimdi bu zilliyi nasil koruyacagız tehlikelerden? Allah yardım etsin bize
