Hafta sonu anneannesine gittik. Hızır ayı olduğu için kurban kesmişler. Tüm aile oradaydı. Selin çocuklarla beraber coştu. Etrafına nese saçtı. Bir ara ortam sıra gecesine dondü. Abbas dayısı bir şarkı patlatıyor ardında Merve başlıyor derken herkes alkış durumunda, Selin ortada oynadı durdu. Bir ara Abbas dayısı şarkı söylerken yanına gitti ve “- kibar ol kibar” dedi. Dayısı şaşkın tabi. Herkes yedi bitirdi. Kim neresini öptüyse orayı elinde ıslak mendille sildi.

Pazar günü ise yine güneşli bir gün vardı. Kahvaltının ardından Maltepe sahile gittik. Biraz yürüyüş yaptık. Çocuk parkında biraz oyalandık. Yazdan beri salıncaklara binmeyen Selin, çoook eğlendi. Hatta “-Ben çok mutlu oldum” diye ifade etti. Sonra hep beraber yemek yedik. Balon istiyorum diye ısrarcı olunca gidip uçak balon bile aldım. Akşam olup eve dönerken araba koltuğunda kakasını yapmaya çalıştı. Kendini sıktı, ardından başladı ağlamaya. Canı çok yanmış olmalı. Hilmiye kucağına almak istedi ama inadı tuttuğu için kucağada gelmedi. 20 dk kadar ağladı. Sinirlerimiz iyice gerildi. Zaten bir de yanlış bir yola girdiğim için ben de iyice gerildim. Yol üzerinde markete girip çocuk bezi aldım. Arabaya döndüğümde uyumuştu. Sonra Hilmiyeyi kuaföre bıraktım. Arabada bir yarım saat kadar daha uyudu. Eve döndüğümüzde uyandırmak zorunda kaldık. Ama ağlayarak uyandı. Montunu giymek istemedi. Arabadan da inmek istemedi.  Zorla indirdik, bize saldırmaya başladı. Kendini kucağımızdan atmaya çalıştı ve yüzümüzü parçalamak istercesine saldırdı. Ne olduğunu bir türlü anlamadık. O muıtlu neşeli çocuk gitti yerine bir canavar gelmişti. Kucağımzda zorla da olsa apartmana kadar soktuk, yere bıraktığımızda asansöre binmek istemedi, kaçmaya çalıştı. Ellerimizde de poşetler olduğu için tutmakta zorlandık. Sinirlerimiz gerildi de gerildi. Yüzüne hafifçe bir tokat bile vurmak zorunda kaldık. Bunu yaptığımıza sonradan çok pişman olduk. Eve zoraki soktuk bir şekilde. Baktım bir miktar kaka yapmış, bu defa da üstünü çıkartmamıza izin vermedi. Kakası 1 saattir altında, pişme noktasına geldi. Yine zorla çıkarttık ve bonyoya soktuk. Nefesi kesilecek gibi oldu ağlamaktan. Hiç bu kadar kötü olmamıştık. Sinirlerimiz boşaldı, ağlama noktasına geldik. Neden olduğunu, acıyan bir yeri mi vardı yoksa çözemedik. Bizden nefret edercesine saldırıyordu. Selin’i hiç böyle kötü görmemiştim. Sıcak suyun altında biraz sakinleşti. Özellikle bana çok kızgındı ve yanına yaklaşmamı hiç istemiyordu. Banyodan çıkınca salona geçtik, ona TV de hemen Pepe açtım, ona bile karşı geldi. Halbuki pepee yi çok severdi. Sid adındaki çizgi filmi istedi açtık. Sakinleşmesi için onu yalnız bıraktık oturma odasına geçtik. Birkaç saat sonra kendine gelmişti. Artık eskisi kadar kızgın değildi. Yavaştan yanına yaklaştım. Afrikadaki vahşi bir aslana yaklaşır gibi. Sesimi çıkarmadan Laptop’ı açtık. Sonra yavaş yavaş onunla konuşmaya çalıştım, sorular sordum. Sonra Laptop’da çektiğim fotografları açtım, yanıma geldi baktı biraz. Kafasını dizlerime dayadı ve “-Baba, barışalım mı?” dedi. Sarıldık öpüştük ve barıştık. Ona Pepee açtım. Pepee dağınık ve düzenli arasındaki farkı anlatıyordu. Bizde Selinle dağınık-düzenli oynadık. Önce oyuncaklarını etrafa saçtı. “Bak bu dağınık” dedi, sonra topladı, “bu da düzenli” Akşam olup yatarken tek korkum rüyasında gün içindeki korkuyu yaşayıp kabus görmesiydi. Ama allahtan olmadı. Çok sakin bir uyku çekti. Gece 4:00 gibi Hilmiyeyi uyandırdı. “Anne, babam buraya gelsin, yanımda yatsın” Selinin sesine uyandım ve yanlarına gittim. Beni görünce annesine doğru sokulup bana yatmam için yer açtı. Biraz sonra uykuya daldı. Yatakta rahatça dönebilsin diye tekrar kaçtım yan odaya. Saat 5:00 gibi tekrar uyanıp beni isteyince, tekrar gittim yanına. Bu defa gitmeyeyim diye bana sarıldı. Onu öptüm öptüm, sarıldım. Bu defa kaçmadım, sabah kalkma saatim gelinceye kadar… Umarım böylesine kötü bir gün tekrar yaşamayız. Hala hafif de olsa vurduğum tokadın pişmanlığı içindeyim, bize ne yaptın Selin böyle!

Bu yıl son 49 yılın en soğuk günlerini yaşıyoruz. Gerçekten de çok soğuk bir kış yaşıyoruz fakat hafta sonu hava inanılmaz güzeldi. Güneş pırıl pırıl ve 10derece sıcaklık, içimizi ısıttı. Cumartesi günü 11 e kadar uyuduk. Kahvaltımızı yapıp Şengül’ü de alıp hastaneye gittik. Şengül iyileşememiş ve kısa sürede ameliyat olması gerekecekmiş. Çok üzüldük durumuna. Ardından hep beraber Anneanneye gittik. Epeydir S’yi görememişlerdi, özlem giderdiler. ama S kendini pek sevdirmek istemedi. Arabadan indiğinde uyuduğu için biraz asabi tavırlara büründü. Aynur Teyzesi de oradaydı, ailecek görüşmüş olduk.

Pazar günü de İdealtepe sahil’e gittik. Panço’dan Seline çok güzel bir mont aldık. Yaren’e de karne hediyesi bir bot. Ardından yemek yeyip eve döndük. Hava güzel olsa da erken kararıyor ve soğuyor. Bugün soğuklar yeniden başladı. Yakında kar geliyor.

Selin 2 gündür rüyasında da sürekli konuşur oldu. Geçen gün annesini yataktan kovmuş. Bir de çok kibar konuşmuş. “Anne lütfen gidermisin!” tekrar tekrar söyleyince Hilmiye hanıma gelip biraz uzandı.Ardından yatağa tekrar döndü. Selin rüyanın etkisinden çıkmış olmalı “Annecim barışalım mı!” demiş ve beraber uyumuşlar. Bugün sabah 6 gibi yine ses geliyordu. “Xoom’u (tablet pc) televizyona bağlarmısın!” defalarca söyleyip durdu. Yataktan kalkıp baktım hala uyuyor. Gündüz yaşadıkları herşeyi bir de rüyasında yaşıyor.

2-3 gündür akşamları benimle banyo yapıyor. Ben şortumu çekiyorum beraber dalıyoruz. Tas kafa yapıyoruz. Banyo tasına su doldurup kafamıza geçiyiyoruz, su yavaş yavaş akıp bitiyor. Buna tas kafa diyoruz. Duş fıskiyesini de alıp bana fışkırtmak çok hoşuna gidiyor. Çoook eğleniyoruz.

Bu aralar baba-kız vakit geçirmeye de başladık. Odasına gidip bir süre sohbet ediyoruz. Ona sorular soruyorum, o da mantıklı cevaplar veriyor. Hasta olursak ne yaparız, doktor bize ne yapar gibi sorular. Gayet mantıklı ve güzel cevaplar veriyor. Hoşuna gitmiş olmalı ki haftasonu elimden tutup odasına götürdü beni. “Babacım gel biraz konuşalım”  Çok kibar konuşmaya da başladı; anne yerine annecim diye sesleniyor. Bana genellikle Mehmet diyor, bazen baba, bazen de babacım. Ruh haline bağlı. Emir kipi yerine de rica ediyor. “ver” yerine “verirmisin?”

Önce İzlem Hn, Selin’i muayene etti. Durumunun iyi olduğunu, antibiyotik vs ye gerek olmadığını söyledi. Sadece, Sinecot adında bir öksürük şurubu yazdı. Onu da ağlamaktan ve çok konuşmaktan boğazı tahriş olduğu için. Eğer geçmezse 2 gün sonra tekrar kontrole götüreceğiz. Selin İzlem Hn.ın odasına girince çok ağladı. Steteskop ile sırt ve göğsünü dinlediği halde “Çok acıdı, çok acıdı” diye ağlamaya başladı. Selin bu aralar İzlem doktorun taklitini yapıyor ve biz de bunu anlatınca bizimki sustu. Ben izlem doktor oldum, Tom’a iğne yaptım dedi. Tom ağlamadı, Tom ağlamadı diye tekrarladı durdu.

Ardından KBB polikliniğine geçtik. Hilmiye muayene oldu. Domuz gribi olduğunu öğrendik. Hastalığı ilk geçirdiği gün şirket doktoruna gitmek yerine hastaneye gitseydi 2 günde atlatırdı. Ama hastalığın en ağır geçtiği zamanları yaşadı ve atlattı. Tamiflu adındaki ilaç domuz gribine iyi geliyor ve 2 günde iyileştiriyormuş.

Dışarıda çok fena kar var. bu yıl hem çok soğuk oldu hem de çok kar yağdı. Selin hastane dönüşü karla oynamak istedi, Pamuk gibi yağıyor, hadi kar yakalayalım dedi. Biraz yürütüp hemen eve geçirdik.

Televizyonda hergün Pepee izlemeye başladı. Tüm bölümlerini artık ezberledi, şarkılarının hepsini öğrendi. Ben bile öğrendim. Geçenlerde iş yerinde arkadaşlara söyledim; benim en sevdiğim şarkı Pepee’nin 2 ekmek aldım, şarkısıdır. Çok komik bir sohbet oldu. Meğer etrafında çocuk olan herkez biliyormuş. Normal olduğumu anladım

iphonumda ve tablet bilgisarayımdaki bütün oyunları iyice öğrendi. Artık çok basit geldiği için sıkılmaya başladı. Bunlarla oynamak yerine Talking Tom uygulamasını (Konuşan kedi) açmayı tercih eder oldu. Geçenlerde komik bir şey oldu. önce tablette Tom u açtı. Birşeyler söyledi, tom aynısını tekrarladı. Sonra Tom’un yanına iphonumdaki Tom’u koydu. 2 Tom’u konuşturacak ya. Baktılar konuşmuyor, Toooooom diye bağırınca 2 Tom da sonsuz bir döngüye girdi. Tabletteki toooom diye bağırıyor, bunu duyan diğer Tom aynı şekilde bağırıyor. Bu durum çok hoşuna gitti. Epeyce süre oynadı.

Doktora gittiğimizde Sedye üzerine serdikleri mavi örtü her defasında değiştiriliyor. Uzun bir şerit şeklinde. Selin’in aklında kalmış olmalı, mutfaktan rulo halindeki çöp poşetini getirip yere serdi. Sonra Tabletteki Tom’u açıp örtünün üzerine koydu. Selin, izlem doktor olmuş, Tom da hastası. Tom’a iğne yapıyor, çorba yediriyor, şurup veriyor. “-Seni iyileştirecem Tom, merak etme tamam mı?”  Çok güldüm.

Dün gece hilmiyenin gece çalışması vardı. 1 gibi çıktı, 5 e doğru geldi. Gece 3 de uyandı. Altını değiştirmek istedim, ama beni görünce yataktan kovmak istedi. Baktı annesi de yok. Başladı ağlamaya. Odalara gidip baktı annesi yok. Anne işe gitti deyince daha çok ağlamaya başladı. Sonra Telefonu aldım, Hilmiyeyi arar gibi yaptım. ikna oldu. Altını değiştirdim, sonra birbirimize sarılıp güzelce uyuduk.