Temmuz ayında yarım gün olarak başlayacak ve Eylül gibi de tam gün olarak gidecek. Başlarda bizler tüm gün onun yanında, bizi görmeyecek şekilde orada olacağız. Ardından servis ile eve gidip gelecek.

Cumartesi günü de bebeğimizin kalp atışlarını dinlemek için hastaneye gideceğiz. Bu onun canlı oluşunun kanıtı. Çok seviniyoruz.

Pazartesi günü Hilmiye Fransaya gidiyor. 3 günlük bir iş seyehatı. Çarşamba akşamı gelene kadar biz Selinle başbaşa olacağız. Hafta sonunu evde geçirecek gibiyiz, çünkü dışarda havalar kötü. Ya yağmur yağıyor, yada kapalı ve serin.

Selin’in çiçek gördüğü zaman çok güzel bir lafı var. Dışarda dolaşırken bir çiçek gördüğü zaman şöyle diyor: ” Babacım ne güzel çiçekler bak, keşke onları sulasaydık, koklasaydık ne güzel olurdu değil mi?” Bayılıyorum onun bu tatlı diline.

Geçen akşam sandalyeden düştüğünde kafası şişmişti. Dün biraz şişi inmiş, morluklar kalmıştı. Akşam da sandalyeye oturma talimi yaptık. Bir daha da düşmez herhalde. Sandalyeye otururken önce masadan tutuyor, inerken de masadan tutunarak iniyor. Defalarca bana göstermek için indi çıktı.

Selini de bu konuda yavaş yavaş eğitmeye başladık. Kendisi de şimdiden kardeş istediğini söyleyip duruyordu. Aynur Teyzesi daha erken olduğunu, Selin’in biraz daha büyümesi gerektiğini söylüyordu. Ama bizde Selin yeterince büyük. Hatta yaşına göre çok olgun bir şekilde karşıladı. Abbas dayısına gittik sonrasında. Orada herkese, kardeşi olacağını söyledi. “Biliyor musun benim annemin karnında bebek var, büyüyünce doktorlar onu oradan alacak” diyordu.  Akşam yatağa girdiğimizde Hilmiye sevmek için onu üstüne almıştı. Selin hemen uyardı; “Anne yapma, karnında bebek var, ona birşey olmasın” Şaşkınlık içinde dinledik onu.

Akşam eve gelip banyo yaptırdık. Banyodayken annesine söylerken duydum, kelimesi kelimesine yazıyorum: “Annecim sana birşey söylicem, benim bir fikrim var, dinlersen anlatayım. Ben şimdi banyodan çıkınca babaya gidecem, sürprizz diyecem” Akşam çok güzel vakit geçirdik. Bana “Memedim gel oyun oynayalım, memedim bana süt ısıtırmısın, memedim bana su verirmisin” kibar kibar konuştu durdu. Ağzından bal damlıyordu. sonra yatağa yattık ama uyumaya niyeti yoktu. Bizde tekrar salona gittik. Ben bilgisayarda Edirnede çektiğimiz resimlere bakarken, Hilmiye de banyoda saçını kurutuyordu. Selin benim yanımdaki sandalyeye çıkmıştı. Kıpır kıpır oynayıp duruyordu. Bir anda ne olduysa dengesini kaybedip kafa üstü yere çakıldı. İçim gitti o an. Hilmiye daha bir panik oldu. Kafası hemen şişti. Ağlamaları artıp hıçkırıklı hale geldi. Sonra midem bulanıyor deyince Hilmiye iyice koptu. Hemen Selini giydirirken kendisi de giyindi. Ben sakinliğimi korudum. Selin çok defa düştüğü için artık ne yapmam gerektiğini biliyordum. Hilmiye benim sakinliğime sinir oldu, Engin’leri aradı. Engin evde olmayınca da nihan’ı çağırdı. Nihan telaşlı halde geldi. Kusma, baş dönmesi, hareketlerinde dengesizlik olmaması beni sakin olmaya çağıran hareketlerdi. Saat 1 e kadar uyumadan bekledik, Selin de Pepee izleyerek sakinleşti. Beni korkutan Hilmiyenin tavırları oldu. Bir taraftan Selini kucağına almış sıkarken, bir taraftan da kendisi gerildiği için karnını tutuyordu. Kramp girdi gerginlikten. Allahtan sakinleşmesi çok uzun sürmedi.

Otel işini hallettikten sonra çevreyi gezmeye başladık. Önce Selimiye Cami’ye gittik. Gerçekten de çok ihtişamlı bir görünüşü vardı. Geniş çimlele kaplı bir avlusu var. Dışarda bir sürü çingene ayakkabıları koymak için poşet satıyor. Bizde çocuk arabası olduğu için zaten hep beraber girmezdik. Önce ben girip bir kaç fotograf çektim. Sonra da Selin ve Hilmiye girdi. Selin içerden çok korktu. Çıkalım çıkalım diye tutturdu. İçerisinin pis koktuğunu söylüyordu. İçerisi halı ve rutubet kokuyordu sanki. Bir de kadınlar başörtülü olduğu ve annesinin de başını kapattığı için tedirgin oldu. Baş örtülü kadınlara pis kadın diyor. Aynur yengenin misası bu. Bir gün komiklik olsun diye camdan dışarı baktılar, gördükleri baş örtülü bir kadına, bak bu pis kadın dedi, öyle de kaldı. Annesine “Sen pis kadın olma anne” diyordu.

Ardından Arasta çarşısını gezdik. Arasta; kelime olarak aynı meslek grubunan kişilerin yanyana çalıştığı çarşı anlamına geliyor. Tabi çarşı içindeki dükkanlar zamanla değişmiş. Daha çok dini ürünler ve bol bol da renkli, meyve şeklindeki kokulu sabunlardan satılıyor. Selin önce küçük bir sabun sepeti aldı. Ardından Calio kitabı istedi. Sonrada ona bir şapka aldık, zira güneş çok etkiliydi. Karnımızın acıktığını farkettik. Bizim ciğerci adında bir mekana oturduk. Edirnenin ünlü ciğerlerinden yedik ama ben Kırkpınar’ın yaptığı ciğeri daha çok beğendim. Çarşıda da biraz gezdik. Hilmiye biraz alışveriş yaptı. Çarşısı çok güzeldi. Yüksek katlı hiç bina yok, daha çok eski ahşap evlerin bulunduğu güzel bir çarşı. Dondurmacı Mado’nun kocaman bir yeri var. Orada bir süre oturduk. Selin etraftaki turislere yeni aldığı cüzanı gösterdi, dondurmasını gösterip yedi, şaklabanlık yapıp durdu. Çok eğlendiği halinden belliydi. Hava karardığından ortam bir anda değişti. Rengarenk ışıkların olduğu bir yer haline geldi.

Otelimize geri dönüp banyo yaptık. Sonra tekrar dışarı çıktık. Gece 22:30 kadar dışarda vakit geçirdik. tekrar otele dönüp uyumaya hazırlandık. Zar zor da olsa daracık yatağa üçümüz sığdık. Gece boğazımı yakan bir koku vardı. Uyanıp baktım bir yanık kokusu. Otelin yandığını düşündüm önce. Baktım öyle birşey de yok. Pencereyi açtım bu defada dışarda serseriler arabest müzik dinleyip vır vır konuşuyorlar. Resepsiyonu aradım. Elemanlardan birisi ekmek yakmış, koku oradan geliyormuş. Peki dışardaki serseriler dedim, onlar ne olacak. Çözüm yerine onların allah belasını versin demez mi. Kapının altına havlu koydum ki koku daha fazla gelmesin. Pencereyi de iyice açtım. Gürültüye rağmen biraz uyudum, ardından serseriler sabaha karşı gitmek için motosiklerini çalıştırdılar. Onun gürültüsü ile tekrar uyandım. Otele 140 TL para verdik ama bunu hiç haketmediler. Sabah uyanıp duş aldık ve kahvaltıya indik. Kahvaltı çok kötü göründü gözümüze. İğrenç de bir çay yapmışlar. Yapamadık doğru dışarı çıktık. Madoda çok harika bir kahvaltı yaptık. Selin karşımızda bulunan Turkcell ve TTNET ofislerine gitti sırayla. Allahtan Selin uykusunu almış ve dinç bir şekilde kalkmıştı. Gece yapmadan önce eve gidelim diye tutturmuştu ama masal anlatarak oyalamıştık.

Kahvaltının ardından Meriç ve Tunca köprülerine gittik. Meriç nehrinin kenarında çok güzel mekanlar vardı. Biraz fotograf çektik. Ardından Sarayiçi mevkiinde bulunan Kırkpınar’a gittik. 4. Mehmet’in yaptırdığı bir Av Köşkünü gördük. Yeşillikler içerisinde biz çay içerken Selin de kendine bir arkadaş buldu. Ardından Balkan şehitliği ve Sağlık müzesini gezdik. Sağlık müzesinde herşey balmumu heykellerle sergilenmiş, çok güzel ve ürkütücü bir müze haline getirilmiş.

Gezimiz bittikten sonra da yola çıktık ve 2 saat sonra evimize döndük. Çok güzel ve keyifli bir gezi oldu.

TTNET salonun neredeyse yarsını kapatmıştı. Müzikle, kostümler, efektler hepsi harikaydı. Gösteri yeni açılan Trump Towers’ın AVM bölümündeydi. çıkışta da AVM tarafını gezdik. Diğer AVMlerden farklı bir konsepti var. Sadece 1 kat çocuklara ayrılmış durumda. Onlar için oyun alanları yapılmış, Yemek yeme yerlerinde çocuk menüleri var. WCler bile çocuklara göre dizayn edilmişti. Aile tuvaleti diye birşeyi ilk defa burada gördük. 2 tane kabin var içeride. Bir tarafa çocuk diğerinede ebeveyn gidiyor.

Gösteri için Bahara da bilet alacaktım ama o an aklıma gelmemişti. Sonradan da bilet bulamadığımız için onu götüremedik.