Sabahlari işe giderken görüyorum o çocukları. Minicik bedenler servis camlarına yaslanmışlar, kimisi uyumuş boynu düşmüş, kimisi uykulu. Yetişkin biri olarak hergün karşıya geçmek bana çok zor geliyor. Ama ben buna mecburum, işim Avrupada, evim Anadoluda. Evimi taşıyabilirim ama bu defa da aynı eziyeti eşim çekmek zorunda kalacak. Ama bu minik bedenler peki. Onlar mecbur mu dersiniz. Her gün 2-3 saat trafikte geçen zamanlarını nasıl telafi edecekler. Anlayamıyorum bu çocukların velilerini. Kendileri bu zorlukları yaşamadıkları için olabilir mi. Sorsan ne cevap verirler acaba; Neymiş daha iyi bir okulmuş, daha iyi bir eğitimmiş vs. Kendi yakalarında hiç mi iyi okul yokmuş. Daha iyi bir okula, daha iyi bir eğitime kavuşsun diye bu küçükler o kadar eziyeti çekmek zorundalar mı. Neden daha iyi okulların olduğu bölgede oturmuyorlar peki bu insanlar. Yoksa iyi okulların olduğu yerler mi kötü çevreler. Özel okulsa her bütçeye göre okullar var, her iki yakada da iyi devlet okulları da var. Yapmayın etmeyin bu çocuklara. Sıkmayın, soğutmayın okuldan, eğitimden. Çok üzülüyorum o bakışları pencereden yakaladığım zaman.
