Dün akşam eve gelince Selin’in ayaklarının büyüdüğünü ve ayakkabılarının dar geldiğini gördüm. Aldığımız ayakkabıların hepsi spor ve büyük geliyor. Şuan Aynur Teyzesinin verdiği Chicco’ları giyiyor. 19 numara iyi geliyordu ama artık 20 numaraya geçme zamanı geldi. Aynur Teyzesi bu ayakkabıya 150TL gibi bir para verip Bahar’a almıştı. Aynur’a çok kızmıştım. Ufacık ayakkabıya bu kadar para verilirmi diye. Bahar’ın ilk yürüme ayakkabısı olarak geçmişteki yerini almıştı. Şimdi de Selin’in ilk yürüme ayakkabıları oldular. Gerçekten kalite olarak çok süperler. Bir ara Astoria’daki ayakkabıcıda boyatmıştım ama eskidiler.
Hemen karar verip Çamlıca E-Bebek mağazasına gittik. Peki biz ne yaptık. Resimdeki siyah Chicco’yu aldık. Ne kadar mı verdik. Aynur’un verdiğine yakın bir rakam. Demekki neymiş, kızma komşuna gelir başına 
inanın parasına hiç bakmıyor insan. Onun sağlığı, onun iyiliği en başta geliyor. Bir süredir kendime spor ayakkabı alacam ama bir türlü paraya kıyıp yüzlerce lirayı ayakkabıya vermek istemiyordum. Hilmiye zorlamasa kendime alacağım da yoktu. Ama iş Selin’e gelince hiç düşünmeden aldık. Gerçekten güzel ayakkabılar ve Selin çok rahat yürüyor.
Ayrıca biberon yedek uçları, emizik, çorap gibi şeyler de aldık. Yatağı için yine dünyanın parasını verip uyku seti aldık, hem de organik olanlarından. Bu yaptıklarımızı çocuğu olmayan birine anlatsak herhalde onlar da bize kızarlar.
E-bebek’de gezinirken oto koltuğu bakan bir aile vardı. Onların ufak cimcimesi de 1,5 yaşındaydı. Selin hemen gidip işaret parmağı ile kzın gözlerine dokunmaya çalıştı. Bir süre sonra arkadaş oldular. Bir ara birbirlerine sarıldılar, dengelerini kaybedip ikisi de yere düştü ve ağlamaya başladılar. Sonra müzikli bir arabaya ikisini de oturttuk, biraz oynadılar. Selin önce kendi önündeki düğmelere basıyor, sonra arkadaşının arabasının düğmelerine basıyordu. Uykusu gelmeden eve yetiştirip banyoya soktuk.
