Selin

Filtrele

Kategoriler

Etiketler

RSS

Gerçekten yürüyor

Dün akşam Selin’in yürüme çabaları görülmeye değerdi. Yaren’e yürümeye zorlamaması konusunda uyarıda bulunmuştuk. Çünkü gerçekten zor kullanıldığında korkuyor ve bu korkularla uykusunda yüzleşmek zorunda kalıyordu. Gece uyanmaları artmıştı. Kendi haline bıraktığımızdan beri uyku düzeni tekrar oturmaya başladı.

Akşam eve girdiğimde beni yine sevinçle karşıladı kızım. Onu kucağıma aldım, havalara attım, öptüm, kokladım. Annemler bahsetti sonra; bugün sürekli oyun ederek yürümüş. Gösteri zamanı gelmişti. Önce Küçük oturma odasında başlamış denemelere. İki koltuğun arasındaki mesafe kısa olunca, bir o koltuğa, bir bu koltuğa denemeler yapmış. Daha Fazlası…

İtiraf

Geçen yazımda bahsetmiştim. Annem ve Babam Mersin’den birkaç haftalığına bize geldiler. Aslında geliş nedenleri Selin’in doğum günüydü. Babam Bu hafta Pazartesi günü ayağından ameliyat olmuştu. Kemik alınacağı için genel anestezi almak zorundaydı. Nitekim de öyle oldu. Annemin ameliyatında görmüştüm; narkozun etkisinden çıktıktan sonra acıdan duvarları yumrukluyordu. Babamın da öyle olacağını düşünmüştüm ama çok şükür olmadı. Gayet sakin bir şekilde getirildi odaya. İşte bahsedeceğim diyalog orada gelişti. Daha Fazlası…

1 yaş aşıları

13 Ağustos Cuma günü Selin’in 1nci yaşını ailecek kutladık. Kutlama yeri için Aynur Teyzesinin evini seçtik. Hem diğer akrabalara yakın olması hem de evin geniş olması tercih sebebi oldu. Hilmiye üzerinden 1 rakamı olan kocaman bir pasta yaptırmış. Pastanın üzerinde çiçekler ve “İyiki doğdun Selin Ecem” yazıyordu. Üzerindeki kalın şeker katmanı yüzünden biraz ağır pasta olsa da görünüm olarak çok güzeldi. Evin kalabalık olmasına Selin bu defa çok itiraz etmedi. Normalde kalabalıktan çok hoşlanmıyor ve sürekli ağlardı. Ama tatilde alışmış olsa ki bu defa ağlamadı. Daha Fazlası…

İyiki Doğdun Selin Ecem

Dün akşam bir dejavu yaşadık. Tıpkı Selin’in doğumundan 1 gün önceki gibi dışarı çıkıp turladık. Tek ve büyük bir fark vardı; 3 kişiydik. Tam 1 yıl önce o gün çok heyecanlıydık. Ertesi sabah Hilmiye doğuma girecek ve bize 9 ay yüzünü ultrasonda göstermeyen boncuğumuzu görebilecektik. Onu ilk görüşüm gözlerimin önünden hiç gitmiyor. Gerçi biraz farklı hayal etmiştim o anı. Sanırım çocukluğumuzdan beri çok fazla Türk Filmi izlemişiz. Bir hemşire kolunda bebekle dışarı çıkacak. Mehmet Bey diye seslenecek, arkada bir fon müziği eşliğinde ona koşup kucağıma alacaktım 🙂 Ama öyle olmadı tabi. Ameliyathaneden küvez içinde çıkarılıyor. Hemşireler de öyle seslenmiyor. Zaten ben fırsat vermeyip koşup küvezine sarıldım ve Bebek bakım odasına kadar götürdüm. O odaya kimseyi almadıkları halde benim heyecanımı görüp girmeme izin bile vermişlerdi. Daha Fazlası…

Antalya Tatili

Geçen hafta tatile sonunda çıkabildik. Aslında bu tatili 1 ay öncesinden yapacaktık ama boncuğum hasta olunca ertelemiştik. Bizim için bir çok ilk yaşanacaktı, o yüzden çok endişeliydik. İlk uçak deneyimini, ilk denize girme, evden çok uzakta ilk tatil, herşey soru işaretiydi. Pazar gününden bütün hazırlıkları yaptık. Selin’e kocaman bir bavul hazırladık. ihtiyacımız olan herşeyi koyduk. Tatilimize eşimin ablası da ailecek katıldı. Bahar+Kerem+Aynur+Nabi. Onlarda akşamdan gelip bizde kaldılar. Pazartesi sabah 5:00 gibi kalkıp hemen taksiyi çağırdık ve 5:30 gibi de havaalanına doğru yola çıktık. Selin uçağa biner binmez uyudu. inene kadar da uyanmadı. Havada bir ara mırıldandı, hemen yanımızdaki suyu verdik. Emziğini de ağzından hiç çıkarmadı. Emzik ve biberondaki su kulaklarına uygulanan basıncı dengelemiş olsa ki  çok mızmızlanmadı. inerken de uyanıktı ve keyfi yerindeydi.Uçağın tavanındaki ışıklara, düğmelere uzanmaya çalıştı. Çok neşeliydi. Daha Fazlası…

UA-12002855-3