Selin

Filtrele

Kategoriler

Etiketler

RSS

İyiki Doğdun Selin Ecem

Dün akşam bir dejavu yaşadık. Tıpkı Selin’in doğumundan 1 gün önceki gibi dışarı çıkıp turladık. Tek ve büyük bir fark vardı; 3 kişiydik. Tam 1 yıl önce o gün çok heyecanlıydık. Ertesi sabah Hilmiye doğuma girecek ve bize 9 ay yüzünü ultrasonda göstermeyen boncuğumuzu görebilecektik. Onu ilk görüşüm gözlerimin önünden hiç gitmiyor. Gerçi biraz farklı hayal etmiştim o anı. Sanırım çocukluğumuzdan beri çok fazla Türk Filmi izlemişiz. Bir hemşire kolunda bebekle dışarı çıkacak. Mehmet Bey diye seslenecek, arkada bir fon müziği eşliğinde ona koşup kucağıma alacaktım 🙂 Ama öyle olmadı tabi. Ameliyathaneden küvez içinde çıkarılıyor. Hemşireler de öyle seslenmiyor. Zaten ben fırsat vermeyip koşup küvezine sarıldım ve Bebek bakım odasına kadar götürdüm. O odaya kimseyi almadıkları halde benim heyecanımı görüp girmeme izin bile vermişlerdi. Daha Fazlası…

Antalya Tatili

Geçen hafta tatile sonunda çıkabildik. Aslında bu tatili 1 ay öncesinden yapacaktık ama boncuğum hasta olunca ertelemiştik. Bizim için bir çok ilk yaşanacaktı, o yüzden çok endişeliydik. İlk uçak deneyimini, ilk denize girme, evden çok uzakta ilk tatil, herşey soru işaretiydi. Pazar gününden bütün hazırlıkları yaptık. Selin’e kocaman bir bavul hazırladık. ihtiyacımız olan herşeyi koyduk. Tatilimize eşimin ablası da ailecek katıldı. Bahar+Kerem+Aynur+Nabi. Onlarda akşamdan gelip bizde kaldılar. Pazartesi sabah 5:00 gibi kalkıp hemen taksiyi çağırdık ve 5:30 gibi de havaalanına doğru yola çıktık. Selin uçağa biner binmez uyudu. inene kadar da uyanmadı. Havada bir ara mırıldandı, hemen yanımızdaki suyu verdik. Emziğini de ağzından hiç çıkarmadı. Emzik ve biberondaki su kulaklarına uygulanan basıncı dengelemiş olsa ki  çok mızmızlanmadı. inerken de uyanıktı ve keyfi yerindeydi.Uçağın tavanındaki ışıklara, düğmelere uzanmaya çalıştı. Çok neşeliydi. Daha Fazlası…

Davetiye

Annemiz 1nci yaşgünü için bir davetiye hazırlamış. Ulaştıramadıklarımız da buradan görmüş olur.

Tay Tay

Akşam eve gittiğimde Selin beni görünce yine çok sevindi. Kucağıma gelmek için uzandı. Eşim, bugün Selin’in  bir kaç adım attığını söyledi. Başta inanmadım. Koltuklara tutunarak tüm salonun etrafında dolaştığına artık gözümüz alışmış ki Selin’in yürüyor olabileceği bir an için uzak gelmişti. Sonra sırtını koltuğa yaslar vaziyette karşıma alıp kollarımı açtım. O küçük ayakları ile bana sevinç çığlıkları içinde koşması görülesi anlardan biriydi. Daha Fazlası…

Yemek Problemi

Bu hafta sonu yemek yemeye direnmesi en üst noktaya taşındı. Ağzını zaten zorla açıp yiyordu ama artık daha bir inatla kafasını da çevirip kurtulmayı başarıyor. Kurtulmayıp ağzına zorla sokulan yemeği de kusarak çıkartma noktasına geldi. Aslında bu durum anne-bebek arasındaki inatlaşmanın en açık hali. Pazar günü sabah kahvaltıya oturduk. Anneden önce Selin’in kahvaltı sırasıydı. Ama ne mümkün. Selin yemedikçe Hilmiye de inatlaşıp zorla vermeye çalıştı. Çenesini tutup kaşığı sokuyor ama Selin de bir yere kadar dayandı ve yediklerinin hepsini kustu. Bana sarılışını görmeliydiniz. “Baba kurtar beni annemden” dercesine yapıştı kucağıma. Hilmiye ile konuşup acıkana kadar vermemiyi kararlaştırdık. Daha Fazlası…

UA-12002855-3