Selin Ecem

Bu aralar konuşma süresi arttıkça arttı. Artık oturup sohbet edebilecek kıvama geldi. Bazen öyle şeyler söylüyor ki bunu Selin mi söyledi diyorum. Bizden istediği şeylerin sonuna, Tamam mı? cümlesini ekler oldu. “-Baba bana portakal suyu sık tamam mı?”

Televizyonda hergün Pepee izlemeye başladı. Tüm bölümlerini artık ezberledi, şarkılarının hepsini öğrendi. Ben bile öğrendim. Geçenlerde iş yerinde arkadaşlara söyledim; benim en sevdiğim şarkı Pepee’nin 2 ekmek aldım, şarkısıdır. Çok komik bir sohbet oldu. Meğer etrafında çocuk olan herkez biliyormuş. Normal olduğumu anladım [Devamı]

Sabahlari işe giderken görüyorum o çocukları. Minicik bedenler servis camlarına yaslanmışlar, kimisi uyumuş boynu düşmüş, kimisi uykulu. Yetişkin biri olarak hergün karşıya geçmek bana çok zor geliyor. Ama ben buna mecburum, işim Avrupada, evim Anadoluda. Evimi taşıyabilirim ama bu defa da aynı eziyeti eşim çekmek zorunda kalacak. Ama bu minik bedenler peki. Onlar mecbur mu dersiniz. Her gün 2-3 saat trafikte geçen zamanlarını nasıl telafi edecekler. Anlayamıyorum bu çocukların velilerini. Kendileri bu zorlukları yaşamadıkları için olabilir mi. Sorsan ne cevap verirler acaba; Neymiş daha iyi bir okulmuş, daha iyi bir eğitimmiş vs. Kendi yakalarında hiç mi iyi okul yokmuş. Daha iyi bir okula, daha iyi bir eğitime kavuşsun diye bu küçükler o kadar eziyeti çekmek zorundalar mı. Neden daha iyi okulların olduğu bölgede oturmuyorlar peki bu insanlar. Yoksa iyi okulların olduğu yerler mi kötü çevreler. Özel okulsa her bütçeye göre okullar var, her iki yakada da iyi devlet okulları da var. Yapmayın etmeyin bu çocuklara. Sıkmayın, soğutmayın okuldan, eğitimden. Çok üzülüyorum o  bakışları pencereden yakaladığım zaman.

Hafta sonu Derin’in doğumgünü partisi vardı. 5 yaşına girdi. Selin’e aldığımız Mothercare bot’undan ona da aldık. Çok kullanışlı ve yumuşak bir ayakkabı. Selin evden çıkarken hediyesini koluna taktı, Derin’e sürpriz yapacam diye tin tin yürüdü. Partide bir sürü de çocuk vardı. Ama en küçükleri de Selin’di. Nihan ve Engin arkadaşlarına o kadar çok anlatmışlar ki, gelen hangisi Selin diye sordu. Kimisi birşeyler sordu, kimisi renkleri sordu. Tabi bizimki önce ingilizcelerini söyleyince anlamadılar. Hiç sıkılmadan oynadı. Maşallah çenesi de hiç susmadı. Mumları 4-5 kez yaktılar, sırayla bütün çocuklar üfledi. Pastaya ilk dalan bizimki oldu. Eline almış çatalı saplamış pastaya. Üstelik kendi de yemedi, bana yedirdi. Çok eğlendi boncuk. [Devamı]

Bugün yılın ilk kar yağışı başladı. Kar tutmadı henüz ama çok güzel bir manzaraydı. Dışarıda lapa lapa yağan karı seyrettik. Selin ne olduğuna anlam veremedi önce. Yağmur mu bu diye sordu. Kucağıma alıp balkona çıkardım. Elini uzatıp yakalamaya çalıştı. Çok hoşuna gitmişti. Pamuk mu diye sordu sonra. Eline bir kaç damla düşünce soğukmuş dedi. [Devamı]

Burun akıntısı ve balgam yeniden başladı. Burnu iyice tıkandı. Sümkürse çıkaracak ama yapmıyor. Nasıl yapacağını göstersemde nefesini içine çekip bırakıyor. Bu yüzden de önce Serum Fizyolojik verip sonra Otribebe ile çekmek zorunda kalıyorum. Bunu yaparken çok ağlıyor ama yapacak birşey yok.  Baktık Bricanyl şurupla olacak değil, eski tecrübelerimizden ve İzlem Hn.ın tavsiyesi ile tekrar Peditus ve Asist şuruba başladık. Artık şurupların isimlerini de öğrenmiş. Bricanyl en nefret ettiği şurup. Hafta sonu Hilmiyenin eğitimi vardı. Tüm gün sürdü. Pazar günü şurupları alır almaz vermek istedik ama içmeyi reddetti. Ben de portakal suyuya Peditus’u karıştırıp verdim. Bir yudum aldı, emin olamadı, sonra bir yudum daha aldı, tadı farklı gelince “-Baba bu ne, şurup mu?” dedi. Biraz zorlama ve oyunla içirebildik hepsini. Gece de sürekli öksürüp durdu. Bol bol balgam çıkarıyor. [Devamı]